Morgen beter?
Vandaag is de eerste werkdag op mijn nieuwe job. Ik krijg een ‘warm’ onthaal moet ik zeggen! De lokalen waarin moet gewerkt worden, zijn door en door koud. Blijkbaar is de mazout op en niemand heeft eraan gedacht nieuwe te bestellen. Net nu de temperatuur buiten een pak onder de nul is gezakt. Met onze sjaal om gaan we aan het werk. Mijn collega vertelt me welke mijn taken allemaal zijn.
Ik probeer zoveel mogelijk informatie te onthouden, maar noteer toch voor de zekerheid alles in een schriftje. Na een paar uur ben ik doodop van het luisteren. Voorzichtig ga ik aan de slag met het nieuwe computerprogramma. Ik maak nog veel fouten, maar gelukkig controleert mijn collega alles grondig. Héél grondig moet ik zeggen. Geen komma of spatie zullen op de verkeerde plaats staan. Ja, als je een andere job begint, hoort het leren met vallen en opstaan er natuurlijk bij.
Tegen de middag voel ik me als een ijspegel. Bij elke vrachtwagen die ik voorbij hoor rijden, hoop ik dat het de tankwagen met mazout zal zijn. De leverancier is ons toch niet vergeten zeker? We eten bijna in stilte onze boterhammen. Niemand heeft blijkbaar zin in een praatje. De kou heeft ons allemaal in de ban. Een half uurtje later hou ik het niet meer uit en trek ik mijn jas aan. Wat een zicht! Iedereen zit met muts, sjaal en anorak aan op zijn computer te tokkelen.
Stilletjes tel ik héél erg af tot het halfzes is, en ik naar huis kan. Dit is afzien, echt waar. Mag ik eerlijk zeggen dat ik me mijn eerste werkdag heel anders had voorgesteld? Helemaal stram en met bevroren tenen loop ik naar huis. Ik moet bekennen dat het schreien me nader staat dan het lachen. Dit was géén aangename dag. Morgen beter?
Vorige post: Wachten op een telefoontje
Volgende post: De geur van gesmolten piepschuim
Tine (43): "Ik ben op zoek naar een nieuwe job, en dat brengt best veel onzekerheid en zorgen met zich mee. Ik ben al wat ouder en heb al veel watertjes doorzwommen. Dat maakt de zoektocht nog moeilijker, omdat ik nu weet wat ik zeker niet wil."
Hoi Tine,
Ik volg je verhaal een beetje. Voor mij is de sfeer ook heel belangrijk bij het werk dat ik doe. Je brengt er zoveel tijd door dat het een beetje moet aanvoelen als je 2de familie, niet? Ik vind het spijtig dat je dag zo verlopen is. Maar het kan (hopelijk) alleen maar beter gaan! :)