Werkzoekende Maite vertelt ...

Ik vertelde al dat mijn loopbaanbegeleider David me vroeg welke waarden ik het allerbelangrijkst vind. Wel, het is me gelukt om er vijf op een rijtje te zetten.

• Orde
• Gezin en familietijd
• Ontspanning
• Verzorging
• Zekerheid

Door na te denken over mijn waarden weet ik nu beter wat ik wil en waarom. En dat is belangrijk. Pas als je weet wat je wil, weet je waar je naar op zoek moet gaan. Zo leerde ik bijvoorbeeld dat ik best kies voor een job met kantooruren. Mijn familie komt namelijk op de eerste plaats en ik wil genoeg tijd voor hen hebben.

Dit was mijn laatste tekstje. Ik wil jullie bedanken voor het lezen van m'n blog en voor de vele reacties. Het is zo fijn dat mensen die me niet kennen toch raad geven en met me begaan zijn. Jullie steun heeft me goed gedaan. Echt super! Dankjewel!

Ik heb heel goed nieuws. M'n baas heeft gezegd dat hij me een vast contract wil geven. Hij gaat het meisje dat ik vervang ontslaan. Reden: ze voert haar job niet goed uit. Ik werk sneller, efficiënter en dus beter. Ik ben in de wolken! Blijkbaar ben ik toch niet zo slecht als ik altijd dacht. :-)

Ondertussen ben ik ook nog eens naar mijn loopbaanbegeleider geweest. Hij gaf me de opdracht om op zoek te gaan naar foto's die me aanspreken en te beschrijven waarom ze me aantrekken. Ik heb er drie gevonden.
• Een foto van een jong gezin. Ik vind het belangrijk om mijn familie rondom mij te hebben. En ik kijk er ook naar uit om samen met mijn vriend een eigen gezin te stichten.
• Een foto van een welnesscenter. Ontspanning is een must voor me.
• Een reclame van Nivea. Verzorging is essentieel voor me. Ik wil er goed uitzien want dan voel ik me beter in mijn vel.

't Is nu de bedoeling dat ik op basis van die foto's opschrijf wat mijn waarden zijn. Wat zijn de essentiële krachten in mijn leven die me voortstuwen? Via die waarden kan ik dan ontdekken welke zaken wel en niet aan bod moeten komen in mijn job.

Ik werk ondertussen nog steeds als administratieve kracht bij de schoonmaakfirma. 'k Vind het heel tof. 'k Moet de personeelsadministratie doen en dat ligt me echt.

Bovendien vallen de collega's mee. Nu ja, voorlopig toch. Mensen doen zich in het begin vaak beter voor dan ze in werkelijkheid zijn. Dat heb ik in mijn vorige jobs gemerkt. En na een tijdje vallen de maskers dan af… Maar toch heb ik er deze keer een goed gevoel bij.

Wat hier verder ook super is, is de gemoedelijke sfeer. Ik mag op mijn eigen ritme werken. En, misschien nog het allerbelangrijkste: ze zijn tevreden over me!

Het meisje dat ik vervang heeft opnieuw een ziekenbriefje opgestuurd voor 3 weken, dus mag ik zeker nog 3 weken blijven. Stiekem hoop ik dat ik een vast contract krijg. Ik probeer er wel niet te erg op te hopen want anders zal de teleurstelling nog groter zijn als het niks wordt.

'k Heb echt de energie niet meer om opnieuw werk te zoeken en alle interimkantoren af te schuimen. :-(

Eergisteren kreeg ik een telefoontje van een interimkantoor. De consulent vroeg me of ik geïnteresseerd was in een administratieve job bij een schoonmaakfirma en of ik de dag erna al op proef kon gaan.

Natuurlijk wou ik dat! Dus ben ik gisteren langsgegaan en heb ik er twee uur op proef gewerkt. Ze waren zo tevreden over me dat ze de twee andere kandidates niet eens meer hebben laten komen. Ik was superblij!

Ik weet wel niet of het vast wordt of niet. Ik vervang eigenlijk iemand die al een hele tijd met ziekteverlof is en waarvan ze niet echt weten of ze nog terugkomt. Ik hoop natuurlijk van niet! Misschien niet mooi om te zeggen maar de één z’n dood is de ander z’n brood.

Vandaag had ik mijn eerste werkdag en die viel heel goed mee. Ik sta in voor de loonadministratie van de werknemers en de factuurbereking naar de klanten toe. 'k Doe het werk heel graag en mijn collega’s zien er tof uit. Maar dat is een eerste indruk. Nog even afwachten om te zien of ze écht sympathiek zijn…

Ik hou jullie op de hoogte!

Vandaag heb ik een tweede afspraak gehad met mijn loopbaanbegeleider David. Tijdens de vorige sessie kreeg ik huiswerk: ik moest opschrijven welke zaken mij een goed gevoel geven en wat me irriteert.

Mijn lijstje met dingen die me een goed gevoel geven en waar ik trots op ben ziet er zo uit.
• Mijn familie, ouders en vriend.
• Mijn huis. Ik ben erg blij over de aankoop van ons huis, nu al 2 jaar geleden. Door veranderingen aan te brengen is het echt aantrekkelijk geworden en heeft het meerwaarde gekregen.
• Mijn rijbewijs. Het was niet evident om het te behalen doordat ik niet zo veel zelfvertrouwen heb, maar het is me toch gelukt.

En wat ik irritant vind? Stress en een slechte sfeer op het werk. Een slechte werksfeer kan mijn zelfvertrouwen echt helemaal tenietdoen. Op mijn vorig werk bijvoorbeeld gaf mijn ploegbaas E. op alles wat ik deed of zei kritiek. Ik deed enorm mijn best, maar het was nooit goed voor haar. En deed ik iets wel goed, dan zocht ze weer iets anders om over te kankeren. Dat demotiveerde mij vreselijk. Ik wou er zo graag weg, maar ik had een tijdelijk contract van 6 maanden…

Door over die negatieve werkervaringen te praten met David, heb ik ze beter leren plaatsen. Zo kan ik ze echt achter me laten en naar de toekomst kijken.

Het weekend met mijn vriend in Genk was keitof. Even een kort reisverslag. Ik ben er zo vol van dat ik het niet kan laten om erover te schrijven. :-)

Zaterdag hebben we eerst de omgeving verkend en zijn we gaan winkelen in het shoppingcenter recht tegenover het hotel. Makkelijk zat. Er waren verrassend leuke winkeltjes. Daarna hebben we een duik genomen in het zwembad van het hotel en zijn we naar de sauna geweest. Zalig.

Op zondag hebben we een mooie wandeling gemaakt. En daarna bezochten we 'Maasmechelen Village'. We namen er deel aan een wedstrijd. Bedoeling was om op een stempelkaart 3 stempels te verzamelen die bepaalde winkels uitdeelden. Vervolgens moesten we een gokvraag beantwoorden: 'hoeveel mensen zullen vandaag deelnemen aan deze wedstrijd?' We hebben 300 gegokt.

Waarom we deelnamen aan die wedstrijd? Wel, omwille van de prijs. Je kan twee vliegtuigtickets winnen voor een citrytrip naar Londen, Milaan of Barcelona! Stel je voor dat we winnen. Dat zou fantastisch zijn. We hebben nog nooit gevlogen. Het zou onze eerste keer zijn in een vliegtuig. Nu, als we niet winnen, is het ook nog geen ramp. We hebben toch maar een heerlijk weekend gehad. Voor herhaling vatbaar.

Vanavond vertrekken mijn vriend en ik naar Genk voor een weekendje Limburg. 't Is eigenlijk een laat valentijnsgeschenk. :-) Ik kijk er erg naar uit.

Voorlopig hebben we nog nooit een echte reis gemaakt. Alleen maar weekendtrips. De eerste trip was een weekend Parijs toen ik nog bij mijn ouders woonde. Mijn vader en broer waren toen ook van de partij. Later volgde een weekend Disneyland. Toen woonden we wel al samen. En anderhalf jaar geleden trokken we een weekend naar de Ardennen om te vieren dat we twee jaar samen waren.

En dat is het. Nog niet zoveel soeps, hé? Ik hoop dat we snel eens een echte reis gaan maken. Nu we nog geen kinderen hebben, moeten we onze kans grijpen.

Misschien gaan we dit jaar eens een week weg. Ik denk aan zo'n all-informule naar Zuid-Frankrijk, Spanje, Turkije of nog ergens anders. Welk land maakt eigenlijk niet veel uit, zolang er maar een helderblauwe zee, een goudkleurig strand en vooral veeeeeeeeeeeel zon bij komt kijken. Aan niets moeten denken en wegdromen. Zalig!

Maar nu dus eerst Genk. Ook zalig, maar wellicht iets minder zonnig. ;-)

Hey! Ik heb weer goed nieuws, en deze keer is er geen slecht nieuws aan verbonden. 'k Heb eindelijk de stap gezet om loopbaanbegeleiding te volgen bij VDAB.

Vandaag had ik mijn eerste sessie, een soort kennismakingsgesprek. Mijn loopbaanbegeleider David was vriendelijk en het klikte. Eerst vroeg hij me waarom ik precies loopbaanbegeleiding wil volgen, wat mijn motivatie is. Tja, wat is mijn motivatie? Ik denk dat ik gewoon wat vast zit. Ik weet niet goed hoe het verder moet en welke baan bij mij past.

Daarna vroeg hij me naar mijn studies. Ik heb hem verteld dat ik in het middelbaar met succes 'Handel' gevolgd heb. Ik behaalde een A2-diploma. Niet slecht, maar ik wou toch verder studeren. Waarom? Misschien niet echt omdat ik nog een diploma wou, maar eerder omdat iedereen het deed in mijn klas. En ook wel omdat mijn ouders me deze kans gaven. Ik wou hen niet teleurstellen. Aangezien ik tamelijk veel taalgevoel heb, koos ik voor vertaler-tolk Engels-Spaans. Engels omdat ik die taal al redelijk goed onder de knie had en Spaans omdat het een wereldtaal is. Nu heb ik er spijt van dat ik niet voor Frans koos, want eigenlijk vind ik het belangrijker om je landstaal te spreken dan een wereldtaal. In het begin vielen mijn studies redelijk mee, maar na een tijdje werd het moeilijk. Ik woonde toen net een paar maanden samen met mijn huidige vriend en hij werkte al. Ik wou het liefst ook gaan werken. Geld verdienen en op mijn eigen benen staan… Dus gaf ik mijn studies op en begon ik aan mijn zoektocht naar werk. En nu, na talloze jobs, ben ik opnieuw aan het zoeken naar werk.

Toen ik uitverteld was, gaf David me een werkmap en een schriftje. Als huiswerk, moet ik elke dag minstens één iets positiefs in dat schrift schrijven. Niet zo gemakkelijk voor mij. En in de werkmap moet ik mijn irritaties neerpennen en mijn waarden opsommen (zowel op werk- als privévlak).

Ziezo, dit gezegd zijnde zal ik maar eens aan mijn huiswerk beginnen. :-)

Ik heb goed en slecht nieuws. Laat ik beginnen met het goede nieuws: ik heb werk gevonden als verkoopster in een papier- en decoratiewinkel, en vind het echt leuk. Bovendien zijn m'n collega's deze keer tof. ;-)

En dan nu het slechte nieuws: het is maar voor… 2 weken. Ik vervang iemand die ziek is en die binnenkort weer terugkomt.

Dus blijf ik met de moed der wanhoop solliciteren. Ik reageer vooral op vacatures voor verkoopster, administratief bediende, receptioniste, onthaalbediende,… Voorlopig zonder veel resultaat. Nu ja, af en toe krijg ik een telefoontje van een interimkantoor en voel ik me even hoopvol, maar meestal loopt dit uit op een teleurstelling. De consulent aan de andere lijn vertelt me dan dat hij een interessante vacature voor me heeft en dat hij me gaat voorstellen bij het bedrijf. Hij zal me terugbellen als ik op gesprek mag. En daar blijft het dan bij. Het gebeurt zelden dat het interimkantoor me terugbelt. Ik begrijp dat eigenlijk niet zo goed.

Ik weet het, ik moet gewoon geduld hebben en blijven zoeken. Ik mag mijn hoofd niet laten hangen. Maar toch voel ik af en toe paniek en stel ik mezelf vragen als: wanneer ga ik werken, welke job zal het zijn, zal ik het leuk vinden, wat denken de mensen er eigenlijk van dat ik werkloos ben… Dat zijn mijn donkere momenten, maar doorgaans denk ik dat het allemaal wel goed komt. Echt waar!

Oef, vandaag heb ik m'n huis gepoetst van onder tot boven! Dit geeft me een blij en opgewekt gevoel. Als ik orde schep in mijn huis, krijg ik ook een opgeruimd gevoel in mijn hoofd. En dat is echt wel nodig, want nu ik weer werkloos ben, pieker ik nogal wat af.

Waar ik over pieker? Om te beginnen maak ik me zorgen of ik wel snel werk ga vinden. Ik woon al een tijdje samen met mijn vriend, dus kan ik het geld gebruiken. Zeker omdat mijn vriend momenteel ook thuis zit. Hij is landmeter en heeft vorige zomer een arbeidsongeval gehad. Hij viel van 3 meter hoog naar beneden en heeft blijvende letsels aan zijn knie en polsgewrichten. :-( Hij kan niet meer aan de slag als landmeter en zoekt nu ander werk dat niet belastend is voor de knie of pols. Niet gemakkelijk. Probeer maar eens aan een job te denken waarvoor je je knie of pols niet hoeft te gebruiken!

Verder pieker ik ook af en toe over welke job nu eigenlijk bij me past. Geen administratief werk meer, dat besef ik nu. Maar, wat wel? Moeilijk. Ik begin meer en meer te denken dat een job in de verkoop misschien wel iets voor mij is...

Gelukkig blijf ik niet bij de pakken zitten. Ik heb mijn cv al naar heel wat winkels gemaild. Niet op basis van een vacature, maar gewoon spontaan. Je weet maar nooit. Misschien is er iemand geïnteresseerd in mij. Ik heb al een paar mailtjes teruggekregen. De boodschap is meestal gelijkaardig. Ze mailen dat ze momenteel niet op zoek zijn naar een extra kracht, maar het wel tof vinden dat ik geïnteresseerd bent om bij hen te komen werken.  En sommigen zeggen ook dat ze mijn gegevens zullen bewaren voor in de toekomst. Ben benieuwd…