Vakantie voorbij
Fijne vakantie gehad? Ik ook hoor, dank je. Lastig om weer over te schakelen op mijn werkbioritme, dat wel. Ook de kindjes hebben het knap lastig. Om weer te wennen aan de crèche, bedoel ik dan. ’s Morgens vroeg wakker worden, dat is geen enkel probleem. Mijn wekker heb ik nog niet nodig gehad sinds ik opnieuw aan het werk ben. Als die rinkelt, ben ik gegarandeerd al een uur op, omdat een van de twins honger had, of een vuile luier, of gewoon geen minuut langer in bed wou blijven liggen nu ze toch wakker was gemaakt door het gestamp van onze bovenbuurvrouw.
Wij wonen namelijk in een appartement, en boven ons woont een meisje van een jaar of dertig. Ze is heel sympathiek hoor, maar ze werkt op heel onregelmatige uren, ze gaat graag uit en ze draagt altijd hakken. Ik denk dat ze zodra ze haar benen over het bed zwiert, haar hakken aandoet. Dus de ene keer komt ze om drie uur ’s nachts thuis op haar hoge hakken -tikketak, tikketak, tikketak- meteen gevolgd door een krijsconcert in onze kinderkamer. De andere keer kruipt ze vroeg haar bed in en staat ze al om vijf uur op -klos, klos, klos- en als ze dan naar haar werk vertrekt, vergeet ze altijd wat en holt ze drie keer terug naar boven- tikketakke, tikketakke, tikketakketak, vlam (de deur die dichtgetrokken wordt). Met als gevolg weer traantjes en luid gejammer van de tweeling. Zucht …
Enerzijds is het behoorlijk aanpassen na drie weken vakantie, maar anderzijds ben ik blij om mijn collega’s te zien, hun nieuws te horen en om er opnieuw in te vliegen. De zomermaanden zijn traditioneel wat rustiger, maar als meer dan de helft van het vertaalteam tegelijk met vakantie is, stapelt het werk zich toch behoorlijk op. Dat wordt aanpoten, de volgende dagen!
Mijn zwangere collega is intussen vijf maanden ver, en het is al goed te zien. Ze geniet er ook wat meer van, nu ze niet langer misselijk is en haar buik nog niet te zwaar begint te wegen. Benieuwd of het een jongen of een meisje wordt…
Vorige post: Mijlpalen
Volgende post: Eindelijk thuiswerken?
An (28): "Mijn baas zit soms echt met de handen in het haar. We doen met ons kleine vertaalteam wat we kunnen, maar toveren gaat niet. Regelmatig moeten we mensen teleurstellen, en dat is niet leuk."
