Vrijheid blijheid?
Er komen niet veel vertalers in de vertaalbranche terecht. Weet je waarom? Omdat 'vertalen' meestal op zelfstandige basis gebeurt. En dat is een hondenstiel. Ik heb het met m'n eigen ogen gezien toen ik stage liep bij een vertaalbureau. Het was een tweemanszaakje: een koppel waarvan zowel de man als de vrouw vertaler waren. Ze klopten allebei heel veel uren. De vrouw vertelde me dat ze al om vijf uur ’s morgens begon te werken en meestal maar ophield om middernacht. En dat zes dagen per week! Zelfs de zondag schoot erbij in als een project dringend af moest.
Wil je als zelfstandige genoeg verdienen en je klanten tevreden houden, dan moet je veel meer werken dan de doorsnee werknemer en dit op alle mogelijke en vooral onmogelijke tijdstippen van de dag. Oké, je hebt veel vrijheid want je bent je eigen baas, maar ik heb al gemerkt dat klanten vaak veeleisender en ongeduldiger zijn dan honderd bazen samen!
Bovendien blijft het niet bij teksten vertalen en nalezen. Je moet ook opdrachten weten binnen te halen en daarvoor moet je publiciteit voeren. En tot slot moet je ook nog de boekhouding doen. Je kan dit aan iemand anders overlaten, maar dan knibbel je behoorlijk aan je inkomsten.
En ja, verder heb je ook nog mogelijke horrorscenario's die je het leven zuur kunnen maken. Zo hoorde ik het verhaal van een vrouw die op vraag van een bedrijf een vertaling had gemaakt, maar er niet voor betaald werd. Ze stuurde verschillende aanmaningen, maar niks hielp. Uiteindelijk trok ze naar de rechtbank, om daar te horen te krijgen dat het bedrijf in kwestie failliet was verklaard. Al haar werk was voor niks geweest!
Nee, dank je wel, dat is allemaal niets voor mij. Ik ben heel blij dat ik een vertaaljob heb gevonden met een statuut als werknemer. Ik geef toe: het werk is niet zo avontuurlijk omdat je niet zelf je vertalingen kiest en alle teksten te maken hebben met het bedrijf waarvoor je werkt, maar ik werk tenminste om te leven en niet omgekeerd. Als ik ’s avonds thuiskom, hoef ik niet meteen weer aan werk te denken. Ik kan een dag of zelfs een week vakantie nemen zonder daar twee keer over te moeten nadenken. En, ik weet dat er elke maand een vast bedrag bijkomt op mijn rekening, dus kan ik zonder problemen mijn rekeningen betalen en zelfs vooruit plannen. Dat is pas vrijheid…
Vorige post: Andere wending
Volgende post: Misvattingen
An (28): "Mijn baas zit soms echt met de handen in het haar. We doen met ons kleine vertaalteam wat we kunnen, maar toveren gaat niet. Regelmatig moeten we mensen teleurstellen, en dat is niet leuk."
Dag An,
Ik heb een tijdje je blog zitten volgen en van het begin af dacht ik... hmm dit verhaal klinkt mij bekend in de oren...
Nu weet ik ook waarom, want volgens mij gaf je ons vorig jaar les in het 2de jaar meertalig secretariaat van het CVO!
Hierbij wil ik dan ook zeggen dat ik je een hele toffe en sympathieke lerares vond en je veel succes toewens met je nieuwe job! Zelf zit ik ondertussen niet meer in het CVO maar ben ik aan de slag als administratief bediende, net zoals velen van onze groep.
Ik heb alvast je blog met veel plezier gelezen!
groetjes, Eveline