Vooruit denken
Terug in België, en terug naar het werk. De extra week verlof bleek echt wel nodig. Het doet wat met me, zo’n ervaring. Ik heb het moeilijk om me terug aan te passen aan de Westerse ‘ieder voor zich’-mentaliteit. Dat is nog moeilijker dan de aanpassing aan het klimaat.
De reis naar Kenia is een ervaring die ik moeilijk kan delen of beschrijven. Ik maakte er deel uit van zo’n hecht team! Dat mis ik vandaag. Dat hechte team was voor mij het mooiste aan het hele project: samen zijn met mensen die op dezelfde manier in het leven staan, die dezelfde normen en waarden hebben. Ik kom ze zo weinig tegen hier in België. De menselijke samenhorigheid in Kenia is zo tegengesteld aan het individualisme hier.
Vanaf vandaag neem ik me voor om niet meer te mijmeren, maar vooruit te denken. Er zijn nog acties op til voor Annick for Kenya. Acties die wij ten volle gaan ondersteunen als team. Het werk wordt dus voortgezet, en de teamgeest blijft bestaan. Zij het op een afstand. Intussen droom ik van een volgende missie. Misschien. Ooit. In toekomst. Als ik de kans krijg.
Aan het woord was Edith. Ze hielp in de naaiklas, en deelde haar kennis van kostprijsberekening, aankoopbeheer, kasboek en verkoop.
Vorige post: Bedankt
Volgende post: Kenia is niet langer Kenia
Liesbeth (54): "Op 27 januari vertrok ik, samen met drie collega’s -Martine, Edith en Jozsef- naar Kenia. Daar werken we, samen met de ouders van Annick Van Uytsel, aan de projecten van Annick for Kenya."
