Rij-instructeur Muug vertelt ...

Vaya con Dios

Zo, de maand zit er op. En dat wil ook zeggen dat mijn blog voorbij is. Ik heb het deze maand voornamelijk gehad over mijn professionele leven, met twee bedoelingen.

Enerzijds wou ik jullie wat kennis bijbrengen over het beroep ‘rijschoolinstructeur’. Per slot van rekening kent iedereen wel de leswagentjes, maar weten weinigen wat de instructeurs daarin juist doen. Anderzijds wou ik laten inzien dat je nooit je hoofd mag laten hangen, ongeacht wat je lot voor jou in petto heeft.

Natuurlijk gaat het in het leven allemaal iets makkelijker als je een job hebt die je leuk vindt en waarin je je talenten kan benutten. Om dat te bereiken, moet je eerst ontdekken wat die talenten zijn en dat is soms moeilijk. Maar je mag nooit ophouden ze te zoeken want net die zoektocht maakt het leven waardevol. Je maakt immers allerlei avonturen mee, zowel fijne als minder fijne, waarin je de hartklop van het leven voelt.

Mijn zoektocht heeft me na vijftien triestige professionele jaren geleerd dat ik goed kan lesgeven. Ik heb er niet voor gestudeerd. Het is iets dat vanuit de buik komt. Verder weet ik dat ik niet langer dan vijf jaar dezelfde job kan uitvoeren. Elke taak waarin ik in routine verval, voer ik namelijk slecht uit. Ik heb veel afwisseling nodig om mijn spanningsboog scherp te houden. Bedankt aan de loopbaanbegeleidster van VDAB die me hielp die zaken op een rij te krijgen. :-)

Ben jij nog de weg aan het zoeken in je leven? Dan zal je ongetwijfeld ook zulke zaken ontdekken. Een tip: wees niet bang om het geweer van schouder te veranderen en nieuwe keuzes te maken. Het is immers beter af en toe een slechte, dan helemaal geen keuze te maken. Ook de boeken ‘De Alchemist’ en ‘De Strijder van het Licht’ van Paulo Coelho zijn aanraders om eens te lezen.

Hiermee heb ik mijn laatste woorden geschreven. Het is tijd om te gaan. Vaya con Dios!

Muug

Gepost op 31 juli 2009 #

Vorige post: Mijn passie