In de vangrail
Zucht. Als er één ding misgaat, komt het diezelfde dag dikwijls niet meer goed. Zoals gisteren, toen het allemaal wat tegen zat. Net toen ik weer vooruit durfde kijken, kreeg ik toch nog een energierekening in de bus! En ik was zo trots dat ik deze maand voor het eerst sinds lang weer een beetje kon sparen. Bij nader inzien had ik die nieuwe trui beter niet gekocht, dan was mijn loon niet op geweest voor de maand.
Filosofie en melancholie troef dus… en allerlei vragen die door mijn hoofd flitsten. Waarom zijn de dingen die ik het liefst wil, zo moeilijk bereikbaar? En waarom lijkt het plots vanzelf te lukken als ik er helemaal niet mee bezig ben? Gek toch dat wie krampachtig moeite doet om z’n doel te bereiken, halfweg in de vangrail hangt terwijl het bij de flierefluiters lijkt alsof alles komt aanwaaien! Tja, er zijn zo van die sombere dagen… maar gelukkig gaan ze ook weer snel voorbij.
Vandaag gaat het al wat beter. Ik werd vanmorgen wakker door de zon die op mijn bed scheen, kreeg een vrolijke sms én de bus was op tijd. Deze middag heb ik een gezellige lunch met een ex-collega en mijn werk begint weer wat te vlotten. Héhé.
Tine (34): "Twee jaar geleden blogde ik op de VDAB-site een maand lang over mijn belevenissen van toen. Onlangs kreeg ik te horen dat ik dat vanaf nu altijd mag doen. Joepie!"
