De meisjesgroep
Zoals jullie intussen weten, trek ik deze zomer voor een unieke inleefreis naar Nicaragua en gaan hier heel wat voorbereidingen aan vooraf. De Universitaire Stichting voor Ontwikkelingssamenwerking organiseert en coördineert de inleefreizen en wil dat we vooraf beleven dat er ook in België armoede en kansarmoede bestaat. Het is namelijk niet de bedoeling terug te komen uit Nicaragua met de boodschap: “Bij ons is het allemaal zo erg niet”. Daarom maakt een sociale stage deel uit van het voorbereidingstraject.
Sommigen gaan als stage helpen in een gaarkeuken voor daklozen en anderen doen vrijwilligerswerk in een opvangcentrum voor vluchtelingen. Zelf koos ik om mee te draaien in de buurtwerking Elegast in de wijk Dam in Antwerpen. Elke vrijdagavond komt daar de meisjesgroep samen. Ik ben tijdelijk één van de begeleidsters.
De meisjesgroep is een zotte bende meiden tussen 11 en 16. Ze zijn bijna allemaal van Marokkaanse afkomst en deze samenkomst blijkt hun enige echte uitlaatklep. We gaan samen sporten en houden kookavondjes. We kijken naar een film, knutselen of doen pleinspelen in de buurt. We hadden zelfs eens een rock-‘n-rolldansles. Zolang het er hevig aan toe gaat, zijn ze wildenthousiast.
Eigenlijk zijn het allemaal ongelooflijke schatjes. Binnenkort is er een groot buurtfeest. Daarvoor zijn we iets aan het bedenken waarmee we kunnen laten zien dat de meisjesgroep een bende toffe meiden is.
Normaal is het de bedoeling dat onze sociale stage ongeveer tien uur duurt maar ik vind het zo leuk dat ik voorlopig blijf tot het einde van het schooljaar. Misschien kunnen ze me daarna zelfs overtuigen om volgend jaar verder te doen!
Vorige post: Opnieuw voor de klas
Volgende post: Rijden zonder wagen
Tine (34): "Twee jaar geleden blogde ik op de VDAB-site een maand lang over mijn belevenissen van toen. Onlangs kreeg ik te horen dat ik dat vanaf nu altijd mag doen. Joepie!"
