De balans
Vandaag schrijf ik mijn laatste tekst. En ik moet toegeven dat ik deze blog wel ga missen. Ik raakte er intussen aan gewend om wekelijks mijn ontboezemingen voor jullie neer te pennen. Gelukkig mag ik me nog een laatste keer laten gaan. :-)
Gisteren kwam een van m'n broers langs om te vragen of hij wat kampeerspullen kon lenen. Natuurlijk kon dat. Maar zo verdween plots mijn halve salon, dat momenteel nog vooral uit kampeerstoeltjes bestaat. Nu, erg is dat niet want… ik krijg binnenkort een zetel! Mensen die ik pas onlangs leerde kennen tijdens een avondje uit, krijgen zelf een zetel van vrienden en daarom doen ze die van hun weg. Met een grote plaid erover is hij een prima hangmodel om midden in mijn living te zetten.
Soms besef ik maar al te goed dat ik eigenlijk met mijn gat in de boter ben gevallen. Zoals vanmorgen toen ik aankwam in het Brusselse Noordstation en een haastig in elkaar gezet iglotentje zag waarin enkele daklozen onderdak hadden gevonden. Waar klaag ik, met mijn leuke job en eigen appartement (met zetel), dan eigenlijk over?
Als afsluiter maak ik graag nog een kleine balans op van een maand bloggen op deze site.
Ik kreeg heel wat fijne reacties op mijn schrijfsels (bedankt iedereen!) en een paar keer kwamen de berichtjes zelfs van ‘oude bekenden’. Met één van hen heb ik daardoor vandaag opnieuw contact. Binnenkort spreken we af om bij te kletsen over de voorbije vijf jaar, bij een spaghetti en een pintje. Bloggen deed een frisse wind waaien door mijn sociale leven!
Daarnaast had ik helemaal niet verwacht dat ik ‘vaste lezers’ zou hebben. Misschien had ik er verschillende, maar Marina die wekelijks reageerde, trok speciaal mijn aandacht. Hoewel we elkaar helemaal niet kennen, wil ik haar heel veel succes wensen in haar zoektocht naar een andere job. Volg je hart Marina, dan komt het uiteindelijk wel goed…
Met deze tip neem ik afscheid van jullie. Tot ziens! Tine x
Vorige post: Vakantie op eigen terras
Volgende post: I'll be back... Ja hoor! :-)
Tine (34): "Twee jaar geleden blogde ik op de VDAB-site een maand lang over mijn belevenissen van toen. Onlangs kreeg ik te horen dat ik dat vanaf nu altijd mag doen. Joepie!"
