Aftellen
Het zit er alweer even aan te komen. Sinds een paar weken vraagt m’n dochter: hoeveel keer slapen vooraleer ik terug naar school mag? Ze is vier en voor haar begint het nu wel heel lang te duren eer ze haar vriendjes uit de klas terug ziet.
Deze september start niet alleen mijn dochter opnieuw met school. Ook ik zal weldra terug op de schoolbanken zitten. Ik vind het best spannend en voel me een beetje zoals op m’n allereerste schooldag. Een beetje… Want ik ben intussen de 30 gepasseerd, en volledig gesetteld met kindjes, een echtgenoot en een huisje.
Toch lonkt de toekomst. De vragen ‘Is dit het nu?’, ‘Ga ik dit werk doen tot aan mijn pensioen?’ en ‘Als ik een nog jobswitch wil doen, is het misschien nu het moment?’, zorgen ervoor dat ik opnieuw ga studeren. Ik heb trouwens gemerkt dat verschillende van mijn vrienden met dezelfde vragen zitten. Misschien ligt dat aan onze leeftijd.
Eerlijk gezegd hield ik altijd al van een uitdaging. Ook in mijn jobkeuze. Ik kies niet per se voor zekerheid en comfort, maar durf gaan voor het onbekende en ambitieuze. Voor de keuze van mijn nieuwe studie ben ik niet over één nacht ijs gegaan. Misschien heb ik er nu zelfs beter over nagedacht dan toen ik de eerste keer moest kiezen.
In elk geval: ik heb mijn lessenrooster, en ben helemaal klaar voor het nieuwe schooljaar. En net als mijn dochter tel ik stiekem af naar de allereerste schooldag…
Volgende post: De trein: een rustmoment
Dag Radhika,
Veel succes met je opleiding! Ik herken me in je post hoor. Ik ben 30, heb ook huisje/boompje/tuintje en kindjes maar toch knaagde er iets. Ik ben vorig jaar zelfstandige in bijberoep geworden om mijn creatief ei kwijt te kunnen en anderen te helpen. Voor mij is het een perfecte aanvulling op mijn hoofdberoep als HR-medewerker en vormingsverantwoordelijke. Ga er voor zou ik zo zeggen!